จดหมายแช่แข็ง

๐ ขุนแผนฟังฝันให้หวั่นจิต               คิดเห็นทั้งคุณโทษเป็นหนักหนา

ดวงใจเจ้าจะได้ซึ่งลูกยา                     เหมือนฝันว่าได้ชมพระอาทิตย์

จะสิ้นความทุกข์ร้อนผ่อนวิโยค         ที่ร้อนโรคสิ่งไรจะไปล่ปลิด

ลูกในครรภ์เจ้านั้นจะเรืองฤทธิ           เป็นคู่คิดควรเราจะพึ่งพา     ฯ

๐ วันทองนึกถึงฝันให้พรั่นจิต            คิดคิดเห็นจะท้องต้องคำผัว

อนิจจาทุกข์ยากลำบากตัว                   เกลือกกลั้วปถพีธุรีลม

สารพัดขัดสนจนยาก                          แสนลำบากยวดยิ่งทุกสิ่งสม

มาซ้ำท้องสองทุกข์เข้าระทม              ยิ่งทุกข์แล้วยิ่งถมมาทับทรวง

ถ้าแม้นอยู่เรือนเหย้าลูกเต้ามี              จะยินดีเหลือแสนเฝ้าแหนหวง

มีลูกเหมือนหนึ่งมีมณีดวง                  นี่มีมาให้เป็นห่วงเมื่อสิ้นคิด

เจ้ามาเกิดเหมือนหนึ่งมาแกล้งฆ่า       มันไม่น่ายินดีแต่สักหนิด

จะเลี้ยงดูอย่างไรในไพรชิด                คิดคิดก็กำสรดสลดใจ     ฯ

๐ ครานั้นขุนแผนแสนสวาท              ประหลาดแล้วมีท้องมาร้องไห้

วิปริตคิดเห็นเป็นอย่างไร                    จึงเอาใจปลอบนางให้แต่งกาย

จะอยู่นี่นานนักไม่ได้น้อง                   ดูทำนองเหตุภัยยังไม่หาย

พระทรงฤทธิ์จะคิดเคืองระคาย           เห็นไม่วายสงครามมาตามรบ     ฯ

.....

.....

.....

" ขุนช้าง ขุนแผน "

สุนทรภู่

....

..

ออกจะไม่ค่อยเกี่ยวกันเท่าไหร

หากอ่านกลอนแปดข้างบน " ขุนช้าง ขุนแผน "

แต่ฉันอ่านขณะที่มีเพลงนี้เป็นเบื้องลึก

...

บอกซิ

ว่าจมจ่อมอ่านเสภานี้จนจบ

ทั้งแค้น และร้องไห้

...

มันไม่ควร

...

ภาพของใบไม้สะทกเม็ดฝน

โปรยร่วงพรูจากฟ้าหม่น

... หนัก และ หนัก ...

ละอองเม็ดจับเกาะผิวกระจกใส

และฝ้าขาวเริ่มขุ่นมัว

ฉันหรี่เสียงฝนลงเล็กน้อย

และใส่ใจกับเสียงฟ้าร้องมากขึ้น

... เสียงเพลงที่ดังก้องอยู่ในพื้นที่ว่างเปล่ารอบตัว ...

ช่างเข้ากับจังหวะของแสงฟ้าฟาด

คำรามบนเบื้องสูง

Piano Concerto No.1 in B flatminor , op.23*

ของ TCHAIKOVSKY บรรเลงอยู่

ผมกดเครื่องเล่น .. ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความยาว 21 นาที 03 วินาที อบอวล...วนเวียน

เชื้อเชิญให้เวลาฆ่าทุกสิ่งทุกอย่าง

เหมือนสิ่งยิ่งใหญ่

กำลังพังทลายลง

อย่างรื่นรมย์

ฉันเขียนบางอย่างบนฝ้ากระจก

และมันเด่นชัด ... ไม่ลบเลือน

" ที่รัก "

...

....

.....

Photo : Dararat Nanthakwang

www.flickr.com/photos/ajao/

ใครกันหนอยืนมองสบตาฉัน

ใครคนนั้นที่ดูดังเมฆสีดำ
ยืนมองไร้ถ้อยคำ ดวงตาคู่นั้นแดงก่ำ ใคร ใครนะเออ

ใจดวงนั้นคงจะแตกสลาย

ใจของผู้ชายที่แกร่งเสมอ
เหตุใดดูดังคนละเมอ ดวงตาคู่นั้นมองเหม่อ

 เป็นเพราะเธอทำลายดวงใจ 

เกิดเป็นผู้ชายต้องมีใจอดทน

กี่ครั้งกี่หนทนเก็บเอาไว้
จะคอยทำร้ายใจกันอีกนานถึงไหน

หรือผู้ชายเสียใจไม่เป็น

เตรียมเอาความร้าวรอนซ่อนเก็บเอาไว้

 ความชอกช้ำในใจไม่ให้ใครเห็น
ใจดวงนี้เยือกเย็น เป็นภูผาที่สูงใหญ่

ไม่เคยเสียใจไม่เคยอาวรณ์

หรือผู้ชายเสียใจไม่เป็น

edit @ 30 May 2008 11:50:24 by คนที่เดินผ่าน